Hoe het zelfregiecentrum in Raalte kwam

29-04-2019

Diny Vloedgraven vertelt aan Berenschot over het bijzondere project: het Zelfregiecentrum (ZRC) in Raalte en hoe het er kwam.

Ze is ervaringsdeskundige GGZ, bruggenbouwer, netwerker en lobbyist voor Zelfregiecentrum en Inclusie. Tevens betrokken als lid van de Centrale Cliëntenraad van de RIBW Groep Overijssel, de WMO-raad GGZ Raalte en van de ledenraad ENO Zorgverzekeraar.

Het GGZ beleid kan niet meer zonder de klant ingericht en ingezet worden. De missie van Diny is om haar visie met staatssecretaris drs. Paul Blokhuis te bespreken. Het sociale domein versterken door het doeltreffender en doelmatiger in te zetten. Ze willen de bevlogenheid en het geluk terug. 

Met de verandering, waarin heel Nederland in zorg een andere koers moet zoeken en gelden direct naar de WMO gemeente gaan, was er paniek. Hoe gaan we dit inrichten? Want 'zorg en beleid' sluiten niet op elkaar aan. Men moet hier hard aan werken, zich openstellen en de deuren openzetten. Of je nu een zorginstelling leidt, cliënt, deelnemer, klant of beleidmaker bent. 

In het jaar 2015 zou de (nieuwe) WMO ingaan. Diny: "Ik was me erg bewust van de verandering in GGZ. Dat dit een enorme sprong in het diepe zou worden, waar hele mooie dingen uit voort kunnen komen. Zoals eenmaal GGZ cliënt, dan ben je dat niet vanzelfsprekend voor altijd meer. Daar waar kan, jezelf terug vinden, of met de kwetsbaarheid toch een bestaan krijgen waar het leven weer kwaliteit krijgt."

Met de herinrichting had de gemeente Raalte bedacht om het (voormalige) ouderencentrum tot wijkcentrum om te toveren. Dit was een cruciale fout voor de GGZ-cliënten. Het ouderencentrum was namelijk nog ingericht voor de oudere medemens, zo ook de begeleiding. De GGZ-cliënten werden helaas geweerd of weggestuurd als zij een kop koffie, warme maaltijd of een spelletje Bingo mee wilden spelen. Of ze werden weggekeken, met als gevolg dat er niemand van deze doelgroep nog kwam. 

Diny: "Voor de GGZ-cliënten is er één keer per maand een Vriendencafé, daar werden bovenstaande verhalen verteld. We hebben bij de politiek aan de bel getrokken en onze bevindingen en onvrede neergelegd." De klacht kwam bij de RIBW GO en daar werd over Diny gebeld door de teamadviseur. "Er zou begeleiding van de RIBW GO aanwezig zijn in het wijkcentrum, maar zij waren druk met andere belangrijke dingen.” vertelt Diny. "Bij navraag aan de politiek werd alles bevestigd. We hebben met de groep van het Vriendencafé gesproken en goede punten aangedragen. Ook hebben we de gemeente gewezen op de meldingen over onvrede, het niet krijgen wat afgesproken was en dat GGZ-cliënten zelfs de deur gewezen werd in het wijkcentrum. De gemeente stond open voor ons verhaal en het doel wat op tafel gelegd werd: Het heft in eigen hand nemen door middel van een eigen Zelfregiecentrum. Gelukkig hebben we geen conservatieve gemeente en konden we als groep onze belangen behartigen. Ik was wel de spreker, want het kost heel veel energie en tijd om iedereen erbij te houden." De groep wilde graag Vriendendienst Deventer, een maatschappelijke ondersteuner, erbij betrekken. Diny en de groep GGZ cliënten waren er zelf al eens geweest, om te kijken en de sfeer te proeven. Er kwamen ook goede vervolggesprekken met ondersteuning. "Ik heb binnen de groep gesteld: 'stip aan de horizon, blijven geloven, het ZRC komt er'.” sprak Diny overtuigd. "Dit was onze formule, waarmee we het goed konden vinden en participeren met de hele samenleving waar men veel GGZ problematiek ondervindt. Want het kan iemand zomaar gebeuren, dat iets je overkomt waar je kwetsbaar(der) van wordt. Dit kan tijdelijk zijn maar ook blijvende invloed hebben. Denk aan een ziekte, burn-out, echtscheiding, werkloos worden, weinig geld te besteden hebben, etc. De één kan zich er makkelijker doorheen slaan dan een ander."

Ze hadden een goede aansluiting bij de beleidsmakers en toenmalig Wethouder Gosse Hiemstra. "We konden herkenning, erkenning en enthousiasme binnen de gemeente vinden en dit leidde tot aanzet en doelmatig inzet, zoals dat heden ten dage helemaal uitgekomen is." zegt Diny. "Niets is zo erg als doelloos in het leven staan. Je hebt door je kwetsbaarheid een tijd aan de zijlijn gestaan, wereldvreemd geworden, het leven is aan je voorbij gegaan. Nu ga je weer deelnemen aan de samenleving. Waar moet je dan heen? Waar vind je aansluiting? Maar vooral, waar kan ik weer sociale vaardigheden ontwikkelen, vrienden maken, een kopje koffie drinken met anderen, een kleine maaltijd voor de gezelligheid? Deze dagen worden normaal gesproken veel door eenzaamheid opgevuld." vertelde Diny verder. Maar wanneer kunnen de naasten zich even ontlasten? Weten dat je kwetsbare naaste even ergens anders op een fijne plek met anderen kan zijn. Dat hij of zij gezien wordt door anderen. Diny: "Verandering geeft ook herziening en vernieuwing. Door het opzetten van een soort inloophuis krijgt je leven een nieuwe invulling. En het stigma komt te vervallen. Iedereen heeft wel wat meegemaakt." spreekt Diny hoopvol.   

Het scheelt aanmerkelijk in zorgkosten. Je wordt als groep benaderd en niet individueel of op maat. De enige kosten zijn de huur voor het pand en een coördinator voor 30 deelnemers per dag. In de gemeente Raalte noemen zij het 'het ZelfRegieCentrum'.

Het ZRC in Raalte is op maandag en woensdag geopend, van 9 tot 16 uur. "We hopen ook nog de vrijdag geopend te zijn. Er is bewust gekozen voor deze dagen. De maandag, want dat is na het weekend en op  woensdag is de weekmarkt, we zien op deze dag ook meer deelnemers uit de andere kerndorpen. Elke dag dat we open zijn, mogen we zo’n 30 deelnemers verwelkomen. Mensen geven ook aan dat ze graag mee willen doen. Deelnemers zijn soms zo ongelooflijk creatief en dit kunnen ze delen met anderen. Het geeft ze een goed gevoel."

De cursus 'Herstellen doe je zelf', waarbij je inzicht in je eigen kwetsbaarheid leert wordt hier gegeven. Je kunt meedoen met Mindfulness. Er wordt ook aangesloten bij wat de gemeente Raalte organiseert zoals brandveiligheid met de brandweer, politie, beweegmakelaar.

Diny: "Als één van de deelnemers haar moment pakt tijdens de winterbrunch en vertelt dat ze dit 10 jaar eerder al had gewild, of als een jongeman, die normaal pas in de middag ontwaakt, 's morgens om 10 uur al een kopje koffie pakt, en mij vrolijk antwoordt geeft op mijn vraag of er iets aan de hand is, omdat hij er al is: 'ik blijf niet meer tot twee uur 's middags in mijn bed, zonde van mijn dag.', dáár krijg ik vleugels van!"

Reageren

Om een reactie te geven moet u ingelogd zijn.