Mijn ADHD addertje

10-12-2018

Het ging een hele tijd goed. Ik slikte wat minder medicatie, had structuur, etc. Na een hele tijd dat alles goed is gegaan, ging het afgelopen maand even wat minder. Het begon met mijn routine die langzaam maar zeker steeds minder werd.  Hierdoor slikte ik ook steeds minder mijn medicatie ( ritalin) ; Normaal slik ik nu 10 mg per keer 2 á 3 keer per dag ( i.p.v. 15 mg 4 x per dag) en ik liep achter met dingen die ik wilde doen, waardoor de bullet journal die ik elke dag braaf bijhoud ( het helpt echt, alleen mijn creativiteit probeer ik juist zoveel mogelijk NIET in mijn bullet journal te doen, maar uit ik op andere manieren; tekenen, schilderen, etc. zodat ik een heel schoon overzicht heb )  -erbij in schoot of lees gerust; niet gebeurde.


Ik had een hele drukke maand in oktober, en toen croste november op mij af, waarin ik de eerste 3 weken ook behoorlijk druk zou zijn, en poef, mijn medicatie was ook ineens op; Natuurlijk omdat ik zo dom was niks op te schrijven in mijn bullet journal want ja................... routine was weg en Marinka had er de pest in die dag, etc.
Ik had een paar weken een somber drukkend gevoel (En ik heb dus ook echt een hekel aan somber weer...) en in deze hele combinatie probeerde ik, 'met zonder alles' de balletjes hoog te houden. Dit ging zeg maar goed, tot  2 weken terug.


Ik had een afspraak met dakdekkers, want ze zouden de daken van de schuren eraf halen en vervangen voor asbestvrije. Ze zouden daarvoor mijn halve tuin afzetten en ik moest alle spullen uit de schuur halen. Hier zag ik dus enorm tegenop. Niet alleen omdat dit nu al de zoveelste keer is dat de woningcoöperatie wat verzint wat gemaakt of vervangen moet worden, maar ook nog omdat ik alles in huis moest hebben staan en bepaalde dingen kreeg ik niet goed weg. Ik was chagrijnig, niet te geloven. Ik zag er als een berg (Uhm, Mount Everest met modderstromen, onweer regen en hagel, etc. etc.)  tegenop. Want "Druk druk druk druk druk". Een week van tevoren kreeg ik een briefje in de brievenbus gestoken met 'we komen dan en dan het dak van je schuur doen, zorg maar dat je dan veegschoon hebt' Niet eens als een officiële brief ofzo, nee gewoon een briefje zo hoppa in de bus lekker professioneel ...


Nu moet ik erbij zeggen dat ze vanuit de woningstichting in 1 jaar tijd  4 x geweest zijn voor het dak, ze zijn hier geweest voor de leidingen, 3 x voor de ketel (1 x bijna explosie door een hoge druk, 1 x lekkage, en een keer extra omdat 1 ding niet op voorraad was.) Ze hebben hier de meters vervangen voor zo'n slim ding, ze hebben de kozijnen en deuren gecontroleerd, en daarna geschuurd en geschilderd, ze hebben gecontroleerd of de leidingen van gas en water goed waren, ze zijn hier geweest om energielabel te controleren, en ze zijn hier geweest om de keuken te inspecteren en de schuur, en nu willen ze de schuur en de keuken vervangen.

Ik werd dus helemaal gek. Elke keer voor hun alles aan de kant moeten doen. Mijn 2 honden zijn dan veel aan het blaffen (waaks) snap het wel maar soms geraak je er toch klaar mee. Verder stonden ze in oktober bij het energiemeter vervangen randomly om half 10 aan de deur i.p.v. de afgesproken 4 uur, waardoor ik in tranen ( sterfdag van m'n moeder) open deed want het bracht nog meer stress op dat ze random aan de deur kwamen. Met het schilderen ook staan ze ineens in mijn tuin terwijl ik naakt onder de douche weg kom omdat ze over de schutting klimmen (halve schutting bij de buren) en verder zat ik al wekenlang te tobben hoe ik onze overgroeide tuin nou aan moet pakken waar ik ook zo klaar mee ben, maar ik kan er niks aan doen. Het is 2 weken glad en daarna staat het wéér 1 meter hoog. Mijn buren probeer ik zo goed als mogelijk te ontwijken want ze gaan dan weer gezellig zeuren over de tuin. Mijn buurvrouw aan de andere kant heeft het precies hetzelfde. Daar klaag ik ook niet over. Het zal mij een rotzorg zijn, van mij part heeft ze een moeras erin staan met een yeti. Ook was mijn hond hartstikke ziek geworden begin november, allerlei onderzoeken met hem gehad; het was mijn oudste die ziek werd dus verwachtte slecht nieuws i.v.m. alle bultjes die hij ook heeft.... Hij zou leukemie kunnen hebben of een ontsteking, en GELUKKIG was het de ontsteking anders had ik hem achter kunnen laten. 

Ik ben iemand met niet veel vrienden. Mijn beste vriendin werk zó veel dat dit een aanslag is op haar gezondheid; ze is EHBO-er en ze zorgt voor haar moeder die ziek is, terwijl ze zelf ook de ziekte van Crohn heeft. Aangezien ik dus zeg maar geen hulp hier heb escaleerde de situatie min of meer in mijn hoofd, en serieus mijn vriend ging een hele discussie met mij aan waarom wij dit veegschoon moesten achterlaten als zij de daken wilden vervangen.  Gevolg: Een dag van tevoren misselijk en hoofdpijn door een week van stress. Had namelijk ook heel slim de hele keuken schoon zitten boenen 2 dagen eerder....

Die dag stonden ze om 7 uur al voor het huis te DISCUSSIËREN OVER HOE ZE HET AAN ZOUDEN PAKKEN! (Echt typisch bouwvakkers; vroeg op en dan door de straat gaan zitten schreeuwen) Vervolgens belden ze hier aan, honden keihard blaffen natuurlijk. En ik? Ik negeerde de deurbel want ik  had echt zo'n F* you dag. Na anderhalf uur ging ik mijn bed uit, eindelijk, maakte snel koffie, ging plassen, croste ongezien door de keuken om mijn koffie in te schenken, en ging naar boven ( pc staat hier op de 2e slaapkamer) Na een tijdje keek ik naar buiten en zag ik dat de vriendelijke jongens van de dakenbouw alles uit de schuur hadden gehaald wat nog blijkbaar in de weg stond, mijn tuin tot een crime scene hadden omgetoverd, en inmiddels bezig waren met het dak eraf te halen. Ik voelde me toch wel even oké genoeg om naar buiten te lopen en het die jongens makkelijker te maken om de extra tussendoor open te maken zodat ze gewoon door konden lopen. Na een halve dag zat het dak er weer op, en klaar. Zo erg was het dus helemaal niet! Ik heb prompt mijn medicatiebrief ingeleverd en nieuwe medicatie gehaald. Eerst alles in mijn bujo gezet en alles aangevuld/mijn gedachten geleegd, de spullen weer in de schuur gezet, mijn meditatie's weer opgepakt, vitamine D gekocht  Helpt bij mij de 'slecht weer stemming' tegen te gaan en zo) , en een hoop dingen vooruit gepland (i.v.m. 3 komende verjaardagen, kerstdagen, etc. ) en weer op tijd naar bed en op tijd eruit. Ook heb ik even met iemand gesproken die ervaringsdeskundige is en ook ADHD coach voor vrouwen (Jorna Postma, ik heb met haar bullet journal challenge een cursus gewonnen) . Ze belde mij ineens (had ik nooit verwacht) om gewoon even met mij te praten zodat ik m'n hart kon luchten. Gelukkig wist ik van mezelf al wat er precies mis was gegaan. En eigenlijk kan ik nu wel lachen om mijn dramatische gedrag van die dag dat de asbestsanering er was. Zo slecht was het nog niet eens xD.  Zo vond dat ik dat ik even moest laten weten, Typisch mijn AD(H)Dertje onder het gras terugval momentje xD.  Gelukkig ben ik er met alle handvatten die ik heb gekregen van de RIBW weer bovenop gekomen. Daar ben ik nog steeds elke dag dankbaar voor, voor alle hulp die ik heb gehad! Zonder deze handvatten had ik waarschijnlijk nooit zelf in de gaten gehad waarom ik me zo rot voelde, en waarom alles zo mis ging, en was ik waarschijnlijk in de sombere stemming blijven hangen omdat ik gewoon niet zou weten wat ik zou moeten doen...

Er zijn nog geen reacties

Reageer ook!